Hoe je een gele aap vangt

Zomaar een leuke anekdote. Voor wie houdt van een beetje spiritualiteit;-)

Een zondagochtend in maart 2023.

Ik in bed. Alleen.

Een zalig moment van rust.

Een moment dat ik graag nog even vasthoud.

Dus wat doe ik?

Ik pak mijn telefoon. Nee, niet meteen denken: daar gaat je rust.

Ik pak mijn telefoon met een doel.

Om één specifieke mail te lezen: een letter from Lucy. Lucy Woesthoff in dit geval. Zij stuurt tweemaal per maand op zondag een brief. Naar haar abonnees. Met inhoud die mij interesseert en waar ik rustig van word.

Dit keer deelt Lucy een link naar een live chat op Instagram: een gesprek tussen haar en Laura Lynne Jackson. Laura Lynne schreef het boek ‘Tekens zijn overal’.

Met tekens bedoelt Laura signalen van het universum en van overleden dierbaren.

In alle eerlijkheid: ik vraag met enige regelmaat aan mijn beschermengelen en aan mijn overleden vader om hulp. Als ik ergens tegenaan loop waar ik niet uitkom of als ik mijn dag niet heb.

En vaak zie ik dan op de meest rare plekken witte veertjes. Of zie ik veelvuldig 22:22, 11:11, 555.

Neutrale signalen.

In de live chat oppert Laura om, als je dat wilt, eens naar specifieke signalen te vragen. Iets aparts, zodat je zeker weet dat het voor jou bedoeld is. In haar voorbeeld noemt ze een roze olifant.

Oké, denk ik, leuk! Dat ga ik ook proberen. Dus ik vraag mijn vader om me te laten weten dat hij er voor me is. Me helpt in mijn prille, nog onzekere ondernemersbestaan. En of hij de bevestiging van zijn nabijheid kan laten zien via een GELE AAP.

De zondag gaat voorbij. Ik ben opperst alert maar geen gele aap te bekennen.

Een dag later sta ik op en ik denk toch weer aan die gele aap. Dus ik besluit in mijn ochtendschrijfsels mijn vader er nog eens aan te herinneren.

Weer gaat de dag voorbij en in de middag haal ik de kinderen uit school. De jongste wil een spelletje met me doen. Dus we duiken de kast in en vinden het Pokemon Labyrinth. Ooit gekregen door haar broer en na 1x spelen in de kast beland, om er twee jaar lang niet uit te komen. Tot nu.

Bord klaargelegd, kaartjes erbij en hop, daar gaan we. Het doel van het spel is in een doolhof Pokemons te vangen.

Als het mijn beurt is, draai ik het kaartje om om te zien welke Pokemon ik moet zien te vangen.

Je raadt het al: een GELE AAP.

Veel te ingewikkeld om uit te leggen aan die kleine meid van zes, dus ik laat het bij een mega grote grijns op mijn gezicht.

En o zo fijn om te weten dat mijn vader er voor me is.

Mijn vader. In 1990 al overleden. Blijkbaar nu nog steeds in staat er voor me te zijn ♥